"To przyszło z wiekiem to jest nasze szczęście
I dzięki temu tak naprawdę widzimy więcej"*
Z wiekiem nie tylko widzimy więcej (no dobra do pewnego momentu ;) ), ale i czujemy więcej.
Jesteśmy bardziej otarci na nowe doznania, chcemy poznawać nowe miejsca, badać nieznane i zobaczyć niewidziane.
Z wiekiem zmieniają się tez nam smaki. Przekonałam się juz o tym niejednokrotnie.
Kiedyś przecież nienawidziłam oliwek. Nawet wyciągniecie ich z sałatki nie pomagało, czułam ich smak wszędzie, gdzie się pojawiły i wtedy to było już dla mnie nie zjadliwe.
A teraz uwielbia oliwki i dodaję je do większości sałatek które robię. No i z makaronem często się bratają na moim talerzu.
Podobnie było z cukinią. No nie lubiłam jej i już! Ale czemu? Tego nikt nie wie, nawet ja!
Ale w tym roku nastąpiła zmiana i ...szpak kopał bociana...a ja pokochałam cukinię.
A stało się to przez przypadek. Przez przypadek ją kupiłam. Przez przypadek wrzuciłam ja na patelnię z ulubionymi przyprawami, kalafiorem i pomidorkiem i tak jakoś przypadkowo bardzo mi zasmakowała.
Przez ten przypadek postanowiłam wypróbować Frittata di ceci e zucchine, na którą przepis znalazłam, zupełnie przypadkowo, na blogu Konsti.
Nie miałam parmezanu więc go nie dodałam i to chyba był mój błąd, bo brakowało mi czegoś. Następnym razem albo spróbuje z parmezanem albo doda czosnku :)
Bardzo sycąca i szybka w przygotowaniu :)
*Endefis „To przyszło z wiekiem”
Frittata di ceci e zucchine za Konsti
• 2 całe jajka i jedno białko
• pół szklanki mleka
• 3-4 łyżki mąki (pominęłam)
• 1 szklanka ugotowanej ciecierzycy (dałam 60g)
• 1 ugotowana cukinia (miałam bardzo młodą, więc nie gotowałam jej)
• 100 g startego parmezanu (nie miałam, co chyba nie wpłynęło dobrze na jej smak)
• mały pęczek szczypiorku
• świeża bazylia (dała suszoną)
• sól i pieprz
• oliwa do smażenia (na masełku)
Jajka rozbełtać i rozrobić z mlekiem i mąką (lub bez mąki). Dodać ciecierzycę, cukinię pokrojoną na kawałki, starty parmezan (nie miałam), posiekany szczypiorek i bazylię. Wymieszać, doprawić solą i pieprzem. Wylać masę na rozgrzaną oliwę (masło) na patelni i smażyć z obu stron przez 5-10 min. (czas smażenia zależy od wielkości i wysokości frittaty). Podawać lekko ostudzoną, z pieczywem.
Jesteśmy bardziej otarci na nowe doznania, chcemy poznawać nowe miejsca, badać nieznane i zobaczyć niewidziane.
Z wiekiem zmieniają się tez nam smaki. Przekonałam się juz o tym niejednokrotnie.
Kiedyś przecież nienawidziłam oliwek. Nawet wyciągniecie ich z sałatki nie pomagało, czułam ich smak wszędzie, gdzie się pojawiły i wtedy to było już dla mnie nie zjadliwe.
A teraz uwielbia oliwki i dodaję je do większości sałatek które robię. No i z makaronem często się bratają na moim talerzu.
Podobnie było z cukinią. No nie lubiłam jej i już! Ale czemu? Tego nikt nie wie, nawet ja!
Ale w tym roku nastąpiła zmiana i ...szpak kopał bociana...a ja pokochałam cukinię.
A stało się to przez przypadek. Przez przypadek ją kupiłam. Przez przypadek wrzuciłam ja na patelnię z ulubionymi przyprawami, kalafiorem i pomidorkiem i tak jakoś przypadkowo bardzo mi zasmakowała.
Przez ten przypadek postanowiłam wypróbować Frittata di ceci e zucchine, na którą przepis znalazłam, zupełnie przypadkowo, na blogu Konsti.
Nie miałam parmezanu więc go nie dodałam i to chyba był mój błąd, bo brakowało mi czegoś. Następnym razem albo spróbuje z parmezanem albo doda czosnku :)
Bardzo sycąca i szybka w przygotowaniu :)
*Endefis „To przyszło z wiekiem”
Frittata di ceci e zucchine za Konsti
• 2 całe jajka i jedno białko
• pół szklanki mleka
• 3-4 łyżki mąki (pominęłam)
• 1 szklanka ugotowanej ciecierzycy (dałam 60g)
• 1 ugotowana cukinia (miałam bardzo młodą, więc nie gotowałam jej)
• 100 g startego parmezanu (nie miałam, co chyba nie wpłynęło dobrze na jej smak)
• mały pęczek szczypiorku
• świeża bazylia (dała suszoną)
• sól i pieprz
• oliwa do smażenia (na masełku)
Jajka rozbełtać i rozrobić z mlekiem i mąką (lub bez mąki). Dodać ciecierzycę, cukinię pokrojoną na kawałki, starty parmezan (nie miałam), posiekany szczypiorek i bazylię. Wymieszać, doprawić solą i pieprzem. Wylać masę na rozgrzaną oliwę (masło) na patelni i smażyć z obu stron przez 5-10 min. (czas smażenia zależy od wielkości i wysokości frittaty). Podawać lekko ostudzoną, z pieczywem.
o matko! ale to cudnie wygląda, aż mi slinka cieknie...:P
OdpowiedzUsuń na zawszezapisuję zrobię koniecznie;)
ja nie lubię oliwek i nie polubię! ;) chociaz moze ze mna bedzie tak jak z Toba:)
Też zauważam taką tendencję zmiany smaków:)Ale, na razie wychodzimy z tego z zyskiem i coraz większą ilością przepisów do wypróbowania:)Pozdrawiam serdecznie!
OdpowiedzUsuń na zawszeJajka w niedzielę i nas nie zaprosiłaś?;-) Ja też za pierwszym razem nie zakochałem się w cukinii, bo jak się okazało była źle zrobiona, ale dałem jej drugą szansę i teraz to jedno z moich ulubionych warzyw. W najbliższym czasie planujemy dwa przepisy z wykorzystaniem;-)
OdpowiedzUsuń na zawszeto tez moje ulubione : Najbardziej lubie te faszerowane ale ten przepisik mnie zachwycil ...i widze ze soczewica rządzi ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeViridianko to przychodzi z wiekiem ;p
OdpowiedzUsuń na zawszeSzarlotek dokładnie!
Grumko jak to nie? gołąb nie doleciał? ;)
Nutko cieszę sie :)
Jak dobrze, ze polubilas cukinie! ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeFajne danie, lubie takie szybkie smakowitosci :)
Pozdrawiam!
też sie cieszę :)
OdpowiedzUsuń na zawszetakie placki naleza do moich ulubionych,z cieciorka nie jadlam,mysle,ze czas sprobowac :)
OdpowiedzUsuń na zawszeCukinia jes pyszna! Też lubię taką na patelni z czosnkiem, pomidorkiem i ulubionymmi przyprawami:)
OdpowiedzUsuń na zawszeA fritata wygląda niezwykle pysznie :)
Pozdrówki serdeczne:)
Ja też miałam podobną sytuację ale ze szpinakiem, a z barszczem to dopiero historia która przeszła do kanonu rodzinnych wspomnień :P:). Za to jak na razie nie zapowiada się żebym polubiła słodkie warzywa ....
OdpowiedzUsuń na zawszepozdrawiam :)
Bardzo pyszne danko :)
OdpowiedzUsuń na zawszeJa z kolei mam tak z serami pleśniowymi. Zawsze mówiłem, że spleśniałej żywności nie spożywam, a ostatnio ze zdziwieniem zauważyłem, że coraz bardziej mi smakują. Frittata musi być boska. Zapisałem do realizacji ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeGosiu dzięki ciecierzycy są bardziej sycące
OdpowiedzUsuń na zawszeMajanko dziekuje :)
Mihrunnisa ja to spzinak jako dziecko lubiłam ;)
Atinko nie będe zaprzeczać ;)
Tombo fajno, ze ci sie spodobała :)
Podziekowania dla Konsti :)
Ja z pleśniakami też tak miałam, ale ze względu na zapach
No dokładnie,smaki bardzo się nam zmieniaja z wiekiem,sama się o tym takze powoli przekonuje,bo kiedyś nienawidziłam mleka,a gotowanego to już wogóle-teraz się nim zajadam codziennie;)
OdpowiedzUsuń na zawszeNo własnie... co do oliwek ,to ja jestem na etapie oswajania się z nimi-kiedyś nienawidziłam ich podobnie jak Ty,wyjmowałam,nie jadłam..teraz zjem,ale w małych ilościach.Może i to mi się zmieni:)
kto wie..
Pozdrówka;*
Olciaky no kto wie ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeHa! a mówiłam, że te oliwencje wcale takie złe nie są, niż Ci się wydawały ;)))
OdpowiedzUsuń na zawszeOczko a kiedy ja ci mówilam ze ich nie lubie co? ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeOd jakiegoś czasu zalegało mi w szafie trochę ciecierzycy i nie wiedziałam, co z nią zrobić. Teraz już wiem. Zapowiada się apetyczna kolacja. ^^
OdpowiedzUsuń na zawszeja tam nigdy nie mam problemu z czym zjeść ciecierzycę bo smakuje mi ze wszystkim ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeZdaje mi się, że wcześniej jakoś nie bardzo się z nimi przyjaźniłaś ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeno fakt, nie bardzo mocno, ale bardziej niż z kaparami ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeWow, ale frittata - musze ja wyprobwac! Wiesz Aga,z oliwkami mialam podobnie, ale za drugim sprobwaniem juz sie w nich zakochalam, dodatkowo z wiekiem robie sie coraz bardziej ciekawa i dociekliwa :-) Pozdrawiam!
OdpowiedzUsuń na zawszejak widać, z wiekiem nie tylko zmarszczek nam przybywa ;)
OdpowiedzUsuń na zawszeNa kapary i kreweti też przyjdzie czas ;)
OdpowiedzUsuń na zawsze